Empagliflozyna po ostrym zawale mięśnia sercowego.
Badanie DAPA-MI wykazało, że empagliflozyna stosowana po ostrym zawale mięśnia sercowego u pacjentów bez niewydolności serca i bez cukrzycy nie poprawiła istotnie hierarchicznego złożonego punktu końcowego obejmującego wyniki sercowo-naczyniowe. Wynik sugerował, że korzyść z inhibitorów SGLT2 w zawale mięśnia sercowego może ograniczać się do pacjentów z rozpoznaną niewydolnością serca lub cukrzycą.
Wstęp
Empagliflozyna poprawia wyniki sercowo-naczyniowe u pacjentów z niewydolnością serca, pacjentów z cukrzycą typu 2 i dużym ryzykiem sercowo-naczyniowym oraz pacjentów z przewlekłą chorobą nerek. Bezpieczeństwo i skuteczność empagliflozyny u pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego nie są znane.
Metody
W badaniu opartym na liczbie zdarzeń, podwójnie zaślepionym, randomizowanym, kontrolowanym placebo przydzielaliśmy w stosunku 1:1 pacjentów hospitalizowanych z powodu ostrego zawału mięśnia sercowego i zagrożonych niewydolnością serca do otrzymywania empagliflozyny w dawce 10 mg na dobę lub placebo, obok standardowej opieki, w ciągu 14 dni od przyjęcia. Pierwszorzędowym punktem końcowym był złożony punkt końcowy obejmujący hospitalizację z powodu niewydolności serca lub zgon z jakiejkolwiek przyczyny, oceniany w analizie czasu do pierwszego zdarzenia.
Wyniki
Do grupy empagliflozyny przydzielono 3260 pacjentów, a do grupy placebo 3262. Podczas mediany okresu obserwacji wynoszącej 17,9 miesiąca pierwsza hospitalizacja z powodu niewydolności serca lub zgon z jakiejkolwiek przyczyny wystąpiły u 267 pacjentów (8,2%) w grupie empagliflozyny i u 298 pacjentów (9,1%) w grupie placebo, przy współczynnikach częstości wynoszących odpowiednio 5,9 i 6,6 zdarzenia na 100 pacjentolat (hazard ratio 0,90; 95% przedział ufności [CI] 0,76-1,06; p = 0,21). W odniesieniu do poszczególnych składowych pierwszorzędowego punktu końcowego pierwsza hospitalizacja z powodu niewydolności serca wystąpiła u 118 pacjentów (3,6%) w grupie empagliflozyny i u 153 pacjentów (4,7%) w grupie placebo (hazard ratio 0,77; 95% CI 0,60-0,98), a zgon z jakiejkolwiek przyczyny wystąpił odpowiednio u 169 (5,2%) i 178 (5,5%) (hazard ratio 0,96; 95% CI 0,78-1,19). Zdarzenia niepożądane były zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa empagliflozyny i były podobne w obu grupach badania.
Wnioski
U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem niewydolności serca po ostrym zawale mięśnia sercowego leczenie empagliflozyną nie prowadziło do istotnie mniejszego ryzyka pierwszej hospitalizacji z powodu niewydolności serca lub zgonu z jakiejkolwiek przyczyny niż placebo. (Finansowanie: Boehringer Ingelheim i Eli Lilly; EMPACT-MI, numer w ClinicalTrials.gov NCT04509674.).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




