Obniżanie skurczowego ciśnienia tętniczego do wartości poniżej 120 mm Hg w porównaniu z wartościami poniżej 140 mm Hg u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym z cukrzycą lub bez niej oraz po przebytym udarze mózgu lub bez niego
otwarte randomizowane badanie ze ślepą oceną wyników.
Ta metaanaliza potwierdziła, że dążenie do skurczowego ciśnienia tętniczego poniżej 120 mmHg w porównaniu z wartością poniżej 140 mmHg istotnie zmniejsza liczbę zdarzeń sercowo-naczyniowych i śmiertelność u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, w tym u chorych na cukrzycę. Dane te wzmacniają zasadność intensywnych docelowych wartości ciśnienia tętniczego.
Wstęp
Nie ma pewności, czy obniżanie skurczowego ciśnienia tętniczego do wartości poniżej 120 mm Hg jest lepsze niż do wartości poniżej 140 mm Hg, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą i u pacjentów po przebytym udarze mózgu.
Metody
Do tego otwartego, randomizowanego badania kontrolowanego ze ślepą oceną wyników włączono uczestników z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym ze 116 szpitali lub społeczności w Chinach. Zastosowaliśmy randomizację minimalizacyjną, aby przydzielić uczestników do leczenia intensywnego ukierunkowanego na standardowe gabinetowe skurczowe ciśnienie tętnicze poniżej 120 mm Hg albo do leczenia standardowego ukierunkowanego na wartość poniżej 140 mm Hg. Pierwszorzędowym wynikiem był złożony punkt końcowy obejmujący zawał mięśnia sercowego, rewaskularyzację, hospitalizację z powodu niewydolności serca, udar mózgu lub zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, oceniany zgodnie z zasadą zamiaru leczenia. To badanie zarejestrowano w ClinicalTrials.gov, NCT04030234.
Wyniki
W okresie od 17 września 2019 r. do 13 lipca 2020 r. 11 255 uczestników (4359 z cukrzycą i 3022 po przebytym udarze mózgu) przydzielono do leczenia intensywnego (n=5624) lub standardowego (n=5631). Średni wiek uczestników wynosił 64,6 roku (SD 7,1). Średnie skurczowe ciśnienie tętnicze w całym okresie obserwacji (z wyjątkiem pierwszych 3 miesięcy titracji) wynosiło 119,1 mm Hg (SD 11,1) w grupie leczenia intensywnego i 134,8 mm Hg (10,5) w grupie leczenia standardowego. W trakcie mediany okresu obserwacji wynoszącej 3,4 roku zdarzenie pierwszorzędowego punktu końcowego wystąpiło u 547 (9,7%) uczestników w grupie leczenia intensywnego i u 623 (11,1%) w grupie leczenia standardowego (hazard ratio [HR] 0,88, 95% CI 0,78-0,99; p = 0,028). Nie stwierdzono heterogeniczności efektów w zależności od statusu cukrzycy, czasu trwania cukrzycy ani przebytego udaru mózgu. Ciężkie zdarzenia niepożądane w postaci omdleń występowały częściej w grupie leczenia intensywnego (24 [0,4%] z 5624) niż w grupie leczenia standardowego (osiem [0,1%] z 5631; HR 3,00, 95% CI 1,35-6,68). Nie stwierdzono istotnej różnicy między grupami w zakresie ciężkich zdarzeń niepożądanych w postaci hipotensji, zaburzeń elektrolitowych, urazowych upadków ani ostrego uszkodzenia nerek.
Wnioski
U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, niezależnie od statusu cukrzycy lub przebytego udaru mózgu, strategia leczenia ukierunkowana na skurczowe ciśnienie tętnicze poniżej 120 mm Hg w porównaniu z wartością poniżej 140 mm Hg zapobiega poważnym zdarzeniom naczyniowym przy niewielkim dodatkowym ryzyku.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




