Zespół Alporta dziedziczony autosomalnie dominująco.
Przegląd z JASN dotyczący zespołu Alporta dziedziczonego autosomalnie dominująco (AD), wywołanego heterozygotycznymi wariantami patogennymi w COL4A3 lub COL4A4. Przy częstości w populacji ~1% jest to najczęstsza jednogenowa choroba nerek, charakteryzująca się utrzymującym się krwiomoczem kłębuszkowym, ścieńczoną błoną podstawną kłębuszków i wywiadem rodzinnym w kierunku choroby nerek, bez zaburzeń słuchu i narządu wzroku występujących w zespole Alporta sprzężonym z chromosomem X. Penetracja jest niepełna (tylko dwie trzecie nosicieli wariantu ma krwiomocz). Mutacje missense z podstawieniami glicyny częściej wiążą się z białkomoczem. Badanie genetyczne pozwala odróżnić postać AD od zespołu Alporta sprzężonego z chromosomem X (w tej drugiej ryzyko niewydolności nerek jest wyższe). Zalecane: monitorowanie albuminurii i leczenie inhibitorami ACE oraz, w razie potrzeby, inhibitorami SGLT2 od początku choroby; badanie genetyczne u wszystkich krewnych pierwszego stopnia niezależnie od obecności krwiomoczu.
Podsumowanie
Zespół Alporta dziedziczony autosomalnie dominująco wynika z heterozygotycznych wariantów patogennych w COL4A3 lub COL4A4 i jest najczęstszą jednogenową chorobą nerek, dotyczącą około 1% populacji. Charakteryzuje się utrzymującym się krwiomoczem kłębuszkowym, ścieńczoną błoną podstawną kłębuszków i wywiadem rodzinnym w kierunku choroby nerek. Typowa dla zespołu Alporta utrata słuchu i zaburzenia narządu wzroku nie występują. Zespół Alporta dziedziczony autosomalnie dominująco jest częsty w kohortach osób z krwiomoczem, białkomoczem lub zespołem nerczycowym opornym na steroidy, torbielami nerek albo niewydolnością nerek. Cechy kliniczne są zmienne, nawet u członków rodziny z tą samą zmianą genetyczną. Ogółem tylko dwie trzecie osób z wariantem patogennym COL4A3 lub COL4A4 ma krwiomocz z powodu niepełnej penetracji. Warianty missense powodujące podstawienia Gly częściej wiążą się z białkomoczem niż zmiany skracające białko, co różni się od choroby sprzężonej z chromosomem X. Warianty missense nie wiążą się jednak konsekwentnie z niewydolnością nerek ani z wiekiem jej wystąpienia. Czasami badanie genetyczne jest ujemne, nawet gdy klinicyści silnie podejrzewają klinicznie zespół Alporta AD. Badanie genetyczne pozwala odróżnić zespół Alporta dziedziczony autosomalnie dominująco od choroby sprzężonej z chromosomem X, która występuje rzadziej, ale wiąże się z wyższym ryzykiem niewydolności nerek. Zespół Alporta dziedziczony autosomalnie dominująco o cięższym przebiegu należy również odróżnić od choroby digenicznej, zwłaszcza gdy zidentyfikowano tylko jeden z dwóch wariantów przyczynowych. Osoby z zespołem Alporta dziedziczonym autosomalnie dominująco należy monitorować pod kątem zwiększonej albuminurii i leczyć od jej wystąpienia inhibitorami ACE oraz, w razie potrzeby, inhibitorami SGLT2. Badanie genetyczne jest obecnie zalecane u wszystkich członków rodziny pierwszego stopnia, niezależnie od obecności krwiomoczu.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




