Η μελέτη TIME έδειξε ότι η βραδινή χορήγηση αντιυπερτασικών φαρμάκων δεν προσέφερε κανένα καρδιαγγειακό όφελος σε σύγκριση με την πρωινή χορήγηση σε υπερτασικούς ενήλικες, ανατρέποντας οριστικά την υπόθεση της χρονοθεραπείας. Το πραγματιστικό αποτέλεσμα απλοποίησε την κλινική πρακτική επιβεβαιώνοντας ότι η ώρα λήψης δεν έχει σημασία.
Μελέτες έχουν υποδείξει ότι η βραδινή χορήγηση αντιυπερτασικής θεραπείας μπορεί να έχει καλύτερες εκβάσεις από την πρωινή χορήγηση. Η μελέτη Treatment in Morning versus Evening (TIME) είχε ως στόχο να διερευνήσει αν η βραδινή χορήγηση της συνήθους αντιυπερτασικής αγωγής βελτιώνει τις σημαντικές καρδιαγγειακές εκβάσεις σε σύγκριση με την πρωινή χορήγηση σε ασθενείς με υπέρταση.
Η μελέτη TIME είναι μια προοπτική, πραγματιστική, αποκεντρωμένη μελέτη παράλληλων ομάδων στο Ηνωμένο Βασίλειο, που στρατολόγησε ενήλικες (ηλικίας ≥18 ετών) με υπέρταση που λάμβαναν τουλάχιστον ένα αντιυπερτασικό φάρμακο. Οι επιλέξιμοι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν τυχαία (1:1), χωρίς περιορισμό, διαστρωμάτωση, ή ελαχιστοποίηση, να λαμβάνουν όλα τα συνήθη αντιυπερτασικά τους φάρμακα είτε το πρωί (06:00-10:00) είτε το βράδυ (20:00-00:00). Οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν για το σύνθετο πρωτεύον καταληκτικό σημείο αγγειακού θανάτου ή νοσηλείας για μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου ή μη θανατηφόρο εγκεφαλικό. Τα καταληκτικά σημεία προσδιορίστηκαν μέσω αναφοράς των συμμετεχόντων ή σύνδεσης αρχείων με σύνολα δεδομένων του National Health Service και κρίθηκαν από επιτροπή τυφλή ως προς την κατανομή θεραπείας. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο αξιολογήθηκε ως ο χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση ενός συμβάντος στον πληθυσμό πρόθεσης θεραπείας (δηλαδή όλοι οι συμμετέχοντες που κατανεμήθηκαν τυχαία σε μια ομάδα θεραπείας). Η ασφάλεια αξιολογήθηκε σε όλους τους συμμετέχοντες που υπέβαλαν τουλάχιστον ένα ερωτηματολόγιο παρακολούθησης. Η μελέτη είναι καταχωρισμένη στο EudraCT (2011-001968-21) και στο ISRCTN (18157641), και είναι πλέον ολοκληρωμένη.
Μεταξύ 17 Δεκεμβρίου 2011 και 5 Ιουνίου 2018, εξετάστηκαν 24.610 άτομα και 21.104 κατανεμήθηκαν τυχαία στις ομάδες βραδινής (n=10.503) ή πρωινής (n=10.601) χορήγησης. Η μέση ηλικία κατά την ένταξη στη μελέτη ήταν 65,1 έτη (ΤΑ 9,3)· 12.136 (57,5%) συμμετέχοντες ήταν άνδρες· 8968 (42,5%) ήταν γυναίκες· 19.101 (90,5%) ήταν λευκοί· 98 (0,5%) ήταν μαύροι, Αφρικανοί, Καραϊβικής καταγωγής, ή Black British (η εθνικότητα δεν αναφέρθηκε από 1637 [7,8%] συμμετέχοντες)· και 2725 (13,0%) είχαν προϋπάρχουσα καρδιαγγειακή νόσο. Έως το τέλος της παρακολούθησης της μελέτης (31 Μαρτίου 2021), η διάμεση παρακολούθηση ήταν 5,2 έτη (IQR 4,9-5,7), και 529 (5,0%) από τους 10.503 συμμετέχοντες που κατανεμήθηκαν στη βραδινή θεραπεία και 318 (3,0%) από τους 10.601 που κατανεμήθηκαν στην πρωινή θεραπεία είχαν αποσυρθεί από κάθε παρακολούθηση. Συμβάν πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου παρατηρήθηκε σε 362 (3,4%) συμμετέχοντες που κατανεμήθηκαν στη βραδινή θεραπεία (0,69 συμβάντα [ΔΕ 95% 0,62-0,76] ανά 100 έτη-ασθενή) και σε 390 (3,7%) που κατανεμήθηκαν στην πρωινή θεραπεία (0,72 συμβάντα [ΔΕ 95% 0,65-0,79] ανά 100 έτη-ασθενή· μη προσαρμοσμένος λόγος κινδύνου 0,95 [ΔΕ 95% 0,83-1,10]· p=0,53). Δεν εντοπίστηκαν ζητήματα ασφάλειας.
Η βραδινή χορήγηση της συνήθους αντιυπερτασικής αγωγής δεν διέφερε από την πρωινή χορήγηση όσον αφορά τις σημαντικές καρδιαγγειακές εκβάσεις. Στους ασθενείς μπορεί να συνιστάται να λαμβάνουν τα τακτικά αντιυπερτασικά τους φάρμακα σε μια βολική ώρα που ελαχιστοποιεί τυχόν ανεπιθύμητες επιδράσεις.
