Ulepszanie oceny ryzyka CVD: uwzględnienie ryzyka genetycznego w celu poprawy predykcji
W badaniu populacyjnym naukowcy wykazali, że zarówno względne ryzyko genetyczne, oceniane za pomocą poligenicznej skali ryzyka, jak i bezwzględne ryzyko kliniczne, oceniane za pomocą SCORE2, niezależnie przyczyniają się do ogólnego ryzyka CVD u danej osoby.
Narzędzia kliniczne, takie jak SCORE2, pomagają oszacować bezwzględne ryzyko CVD u danej osoby na podstawie ustalonych czynników ryzyka. Natomiast PRS mierzą predyspozycję genetyczną danej osoby do CVD względem średniego ryzyka w populacji. Jednak obecne wytyczne nie zalecają stosowania PRS do oceny ryzyka. Celem tego badania było zrozumienie, w jaki sposób PRS mogłyby uzupełniać istniejące narzędzia klinicznej oceny ryzyka.
Cele badania:
Autorzy ocenili, czy czynnik mierzący względne ryzyko genetyczne (czynnik PRS) może zapewniać stałe ryzyko względne w całym spektrum ryzyka klinicznego oraz czy zastosowanie czynnika PRS może zwiększyć precyzję predykcji ryzyka w sposób istotny klinicznie u osób z pośrednim ryzykiem CVD oszacowanym za pomocą narzędzi klinicznej oceny ryzyka.
Metody:
Wykorzystując dane od 432 981 uczestników UK Biobank w wieku 40-69 lat, naukowcy obliczyli PRS dla choroby wieńcowej (CAD) na podstawie danych genetycznych i dotyczących zdrowia. Następnie podzielili uczestników na decyle na podstawie rozkładu PRS, aby ocenić względne ryzyko genetyczne (czynnik PRS). Bezwzględne ryzyko kliniczne oszacowano za pomocą SCORE2 i QRISK3. Oceniono stabilność czynnika PRS w różnych kategoriach ryzyka klinicznego. Dodatkowo opracowano nowy model predykcji ryzyka, „SCORE2 × czynnik PRS = ryzyko całkowite”, który przetestowano pod kątem reklasyfikacji ryzyka u uczestników UK Biobank i zwalidowano w innych badaniach populacyjnych.
Główne wyniki
- Czynnik PRS wykazywał stały wzrost względnego ryzyka CVD w kolejnych decylach PRS, niezależnie od tradycyjnych czynników ryzyka lub kategorii ryzyka klinicznego.
- Uwzględnienie czynnika PRS w modelach predykcji ryzyka istotnie zmieniło klasyfikację osób, zwłaszcza tych z pośrednim ryzykiem klinicznym. Ta reklasyfikacja zidentyfikowała więcej osób jako osoby wysokiego ryzyka, co skutkowało istotnym zwiększeniem liczby osób uznawanych za osoby z wysokim ryzykiem CVD.
- Osoby zaklasyfikowane ponownie jako osoby wysokiego ryzyka na podstawie nowego modelu miały istotnie wyższą częstość zdarzeń CVD w porównaniu z osobami pozostającymi w grupie ryzyka pośredniego
Wniosek
Badanie podkreśla niezależny wkład względnego ryzyka genetycznego (czynnik PRS) i bezwzględnego ryzyka klinicznego (SCORE2) w ogólne ryzyko CVD. Uwzględnienie informacji o PRS w klinicznej ocenie ryzyka może poprawić predykcję ryzyka, zwłaszcza u osób z pośrednim ryzykiem klinicznym, ale wysokim ryzykiem genetycznym. Sugeruje to potencjalną rolę intensyfikacji leczenia profilaktycznego w tej populacji
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





