Αυτή η post-hoc ανάλυση ευρωπαϊκών και ασιατικο-ειρηνικών μητρώων AF έδειξε ότι τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας σχετίζονται με διαφορετικά κλινικά χαρακτηριστικά και αποτελέσματα σε ασθενείς με AF, υποστηρίζοντας τις συστάσεις άσκησης σε διαφορετικούς πληθυσμούς.
Αξιολόγηση των διαφορών στα κλινικά χαρακτηριστικά και τα αποτελέσματα με βάση τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή (AF), συγκρίνοντας Ευρωπαίους και Ασιάτες.
Post-hoc ανάλυση δύο προοπτικών μητρώων από την Ευρώπη και την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού. Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν ως ανενεργοί (καμία άσκηση ή <3 ώρες/εβδομάδα) ή ενεργοί (≥3 ώρες/εβδομάδα). Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν ένα σύνθετο αποτέλεσμα θανάτου από κάθε αιτία και σοβαρών ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβαμάτων (MACE). Τα δευτερεύοντα αποτελέσματα περιελάμβαναν θάνατο από κάθε αιτία, MACE, σοβαρή αιμορραγία και τα επιμέρους στοιχεία του MACE. Ένα μοντέλο Cox εκτίμησε τους λόγους κινδύνου (HR) και τα διαστήματα εμπιστοσύνης 95% (ΔΕ) για τα αποτελέσματα. Πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις υποομάδων βάσει κλινικά σχετικών μεταβλητών και του πλαισίου ένταξης. Από τους 13.126 συμμετέχοντες (69 ± 12 έτη· 39% γυναίκες), 3639 (28%) ήταν σωματικά ενεργοί και 9487 (72%) σωματικά ανενεργοί. Και στις δύο ομάδες, οι Ασιάτες είχαν χαμηλότερη πιθανότητα παχυσαρκίας, συμπτωματικής AF και καρδιακής ανεπάρκειας, αλλά υψηλότερη πιθανότητα καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου σε σύγκριση με τους Ευρωπαίους. Μετά από διάμεση παρακολούθηση 514 ημερών, οι σωματικά ενεργοί ασθενείς με AF είχαν χαμηλότερο κίνδυνο σύνθετου αποτελέσματος (HR 0,66· ΔΕ 95% 0,56-0,78), θανάτου από κάθε αιτία (HR 0,52· ΔΕ 95% 0,42-0,65), MACE (HR 0,80· ΔΕ 95% 0,65-0,99) και καρδιαγγειακού θανάτου (HR 0,60· ΔΕ 95% 0,42-0,86), χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ Ευρωπαίων και Ασιατών (p αλληλεπίδρασης για το σύνθετο αποτέλεσμα = 0,298). Ο κίνδυνος του σύνθετου αποτελέσματος μειωνόταν προοδευτικά με την αύξηση των επιπέδων σωματικής δραστηριότητας, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ Ευρωπαίων και Ασιατών (p αλληλεπίδρασης = 0,845).
Σε ασθενείς με AF, η αυτοαναφερόμενη σωματική δραστηριότητα σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο ανεπιθύμητων συμβαμάτων, με συνέπεια σε Ευρώπη και Ασία. Η σωματική δραστηριότητα ενδέχεται να αποτελεί συστατικό ενός κλινικού προφίλ χαμηλότερου κινδύνου στην AF.
