Η μελέτη INVICTUS έδειξε ότι η ριβαροξαμπάνη ήταν κατώτερη της βαρφαρίνης στην πρόληψη καρδιαγγειακών συμβάντων σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή που σχετίζεται με ρευματική καρδιοπάθεια, με υψηλότερα ποσοστά εγκεφαλικού, συστηματικής εμβολής, και θανάτου. Αυτό το ορόσημο αρνητικό αποτέλεσμα επιβεβαίωσε ότι τα DOAC δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη βαρφαρίνη στη βαλβιδική ΚΜ λόγω ρευματικής καρδιοπάθειας.
Η δοκιμή αναστολέων του παράγοντα Xa για την πρόληψη καρδιαγγειακών συμβάντων σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή που σχετίζεται με ρευματική καρδιοπάθεια ήταν περιορισμένη.
Εντάξαμε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή και ηχοκαρδιογραφικά τεκμηριωμένη ρευματική καρδιοπάθεια που πληρούσαν οποιοδήποτε από τα ακόλουθα: σκορ CHA2DS2VASc τουλάχιστον 2 (σε κλίμακα από 0 έως 9, με υψηλότερα σκορ να υποδεικνύουν υψηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού), εμβαδόν μιτροειδικής βαλβίδας όχι μεγαλύτερο από 2 cm2, αυθόρμητη ηχοαντίθεση αριστερού κόλπου, ή θρόμβο αριστερού κόλπου. Οι ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία να λάβουν τυπικές δόσεις ριβαροξαμπάνης ή ανταγωνιστή βιταμίνης Κ με προσαρμοσμένη δόση. Η πρωτεύουσα έκβαση αποτελεσματικότητας ήταν ένα σύνθετο εγκεφαλικού, συστηματικής εμβολής, εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή θανάτου από αγγειακή (καρδιακή ή μη καρδιακή) ή άγνωστη αιτία. Υποθέσαμε ότι η θεραπεία με ριβαροξαμπάνη θα ήταν μη κατώτερη της θεραπείας με ανταγωνιστή βιταμίνης Κ. Η πρωτεύουσα έκβαση ασφάλειας ήταν σοβαρή αιμορραγία σύμφωνα με τα κριτήρια της International Society of Thrombosis and Hemostasis.
Από τους 4565 ασθενείς που εντάχθηκαν, 4531 συμπεριλήφθηκαν στην τελική ανάλυση. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 50,5 έτη, και το 72,3% ήταν γυναίκες. Η μόνιμη διακοπή της μελετώμενης αγωγής ήταν πιο συχνή με ριβαροξαμπάνη απ' ό,τι με θεραπεία ανταγωνιστή βιταμίνης Κ σε όλες τις επισκέψεις. Στην ανάλυση πρόθεσης θεραπείας, 560 ασθενείς στην ομάδα ριβαροξαμπάνης και 446 στην ομάδα ανταγωνιστή βιταμίνης Κ παρουσίασαν συμβάν πρωτεύουσας έκβασης. Οι καμπύλες επιβίωσης ήταν μη αναλογικές. Ο περιορισμένος μέσος χρόνος επιβίωσης ήταν 1599 ημέρες στην ομάδα ριβαροξαμπάνης και 1675 ημέρες στην ομάδα ανταγωνιστή βιταμίνης Κ (διαφορά, -76 ημέρες· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, -121 έως -31· p<0,001). Παρατηρήθηκε υψηλότερη επίπτωση θανάτου στην ομάδα ριβαροξαμπάνης απ' ό,τι στην ομάδα ανταγωνιστή βιταμίνης Κ (περιορισμένος μέσος χρόνος επιβίωσης, 1608 ημέρες έναντι 1680 ημερών· διαφορά, -72 ημέρες· ΔΕ 95%, -117 έως -28). Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων στο ποσοστό σοβαρής αιμορραγίας.
Μεταξύ ασθενών με κολπική μαρμαρυγή που σχετίζεται με ρευματική καρδιοπάθεια, η θεραπεία με ανταγωνιστή βιταμίνης Κ οδήγησε σε χαμηλότερο ποσοστό ενός σύνθετου καρδιαγγειακών συμβάντων ή θανάτου σε σύγκριση με τη θεραπεία με ριβαροξαμπάνη, χωρίς υψηλότερο ποσοστό αιμορραγίας. (Χρηματοδοτήθηκε από τη Bayer· αριθμός ClinicalTrials.gov της INVICTUS, NCT02832544.)
