Αυτή η μελέτη αξιολόγησε αν η πρώιμη χορήγηση ηπαρίνης κατά την πρώτη ιατρική επαφή βελτιώνει τα αποτελέσματα του STEMI σε σύγκριση με τη χορήγηση αμέσως πριν από την PCI, ενημερώνοντας σχετικά με τον χρόνο της αντιθρομβωτικής θεραπείας στις πορείες φροντίδας οξέος MI.
Η HELP-PCI ήταν μια τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή με πρωτοβουλία ερευνητή, που διεξήχθη σε 36 κλινικά κέντρα στην Κίνα. Ασθενείς με STEMI που προσήλθαν ≤12 ώρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων και υποβλήθηκαν σε PPCI κατανεμήθηκαν τυχαία (1:1) σε ενδοφλέβια χορήγηση UFH (100 U/kg) κατά την FMC ή στο εργαστήριο καθετηριασμού μέσω θηκαριού καθετήρα. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν βαθμός ροής TIMI (TFG)-3 της αρτηρίας που σχετίζεται με το έμφραγμα (IRA) στη διαγνωστική στεφανιογραφία πριν από την PPCI. Το δευτερεύον αποτέλεσμα ήταν η πλήρης επικαρδιακή και μυοκαρδιακή επαναιμάτωση μετά την PPCI και τα σοβαρά ανεπιθύμητα καρδιακά και εγκεφαλοαγγειακά επεισόδια (MACCE· οριζόμενα ως το σύνθετο αποτέλεσμα θνησιμότητας από κάθε αιτία, καρδιακού θανάτου, νοσηλειών λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, επανεμφράγματος, θρόμβωσης stent, απρογραμμάτιστης επαναγγείωσης, και εγκεφαλικού επεισοδίου) στους 12 μήνες. Το αποτέλεσμα ασφάλειας ήταν αιμορραγία τύπου ≥2 κατά Bleeding Academic Research Consortium (BARC) στις 30 ημέρες.
Συνολικά 999 ασθενείς με STEMI που υποβλήθηκαν σε PPCI κατανεμήθηκαν τυχαία να λάβουν χορήγηση UFH είτε κατά την FMC (n = 505) είτε στο εργαστήριο καθετηριασμού (n = 494). Ο προθεραπευμένος πληθυσμός κατά την FMC παρουσίασε υψηλότερη συχνότητα TFG-3 της IRA σε σύγκριση με την ομάδα εργαστηρίου καθετηριασμού (23,6% έναντι 17,6%· λόγος odds, 1,44· 95% διάστημα εμπιστοσύνης, 1,06-1,97· p = 0,02). Δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές στα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ή στο καταληκτικό σημείο ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένου του MACCE στους 12 μήνες, της πλήρους επικαρδιακής και μυοκαρδιακής επαναιμάτωσης, και της σοβαρής αιμορραγίας.
Η προθεραπεία με δόση εφόδου UFH κατά την FMC σχετίστηκε με βελτίωση της αυτόματης επαναιμάτωσης της IRA χωρίς αύξηση του κινδύνου σοβαρής αιμορραγίας.
