Αυτή η μετα-ανάλυση ατομικών δεδομένων ασθενών όλων των δοκιμών καρβοξυμαλτόζης σιδήρου στην καρδιακή ανεπάρκεια επιβεβαίωσε ότι ο ενδοφλέβιος σίδηρος μειώνει τη νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας και τον καρδιαγγειακό θάνατο, με το πιο ισχυρό όφελος στη μείωση των υποτροπιαζουσών νοσηλειών. Η ανάλυση παρείχε τα συγκεντρωτικά στοιχεία που οι μεμονωμένες δοκιμές δεν μπορούσαν να προσφέρουν.
Αναλύθηκαν δεδομένα σε επίπεδο ασθενούς από τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές FCM που περιελάμβαναν ενήλικες με HF και σιδηροπενία με παρακολούθηση ≥52 εβδομάδων. Τα συν-πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας ήταν (i) το σύνθετο συνολικών/υποτροπιαζουσών καρδιαγγειακών νοσηλειών και καρδιαγγειακού θανάτου και (ii) το σύνθετο συνολικών νοσηλειών λόγω HF και καρδιαγγειακού θανάτου, έως 52 εβδομάδες. Τα κύρια δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιελάμβαναν τις επιμέρους συνιστώσες του σύνθετου καταληκτικού σημείου. Τα ποσοστά συμβάντων αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας ένα αρνητικό διωνυμικό μοντέλο. Εξετάστηκαν επίσης τα θεραπευτικά επαγόμενα ανεπιθύμητα συμβάντα.
Περιλήφθηκαν τρεις δοκιμές FCM με συνολικά 4501 ασθενείς. Η καρβοξυμαλτόζη σιδήρου συσχετίστηκε με σημαντικά μειωμένο κίνδυνο για το συν-πρωτεύον καταληκτικό σημείο 1 (λόγος ρυθμών 0,86· διάστημα εμπιστοσύνης 95%, 0,75-0,98· p=0,029· Cochran Q: 0,008), με τάση προς μείωση του συν-πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου 2 (λόγος ρυθμών 0,87· διάστημα εμπιστοσύνης 95%, 0,75-1,01· p=0,076· Cochran Q: 0,024). Οι επιδράσεις της θεραπείας φαίνεται ότι προέκυψαν από μειωμένα ποσοστά νοσηλείας, όχι από βελτιωμένη επιβίωση. Η θεραπεία φάνηκε να έχει καλό προφίλ ασφάλειας και ήταν καλά ανεκτή.
Σε ασθενείς με σιδηροπενία και HF με μειωμένο κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας, η ενδοφλέβια χορήγηση FCM συσχετίστηκε με σημαντικά μειωμένο κίνδυνο εισαγωγών στο νοσοκομείο λόγω HF και καρδιαγγειακών αιτιών, χωρίς εμφανή επίδραση στη θνησιμότητα.
